Współczesna Japonia

Pomarańcze i mandarynki – japoński sposób na zdrowy koloryt skóry

Czy kojarzycie sytuacje, kiedy wypijaliście za dużo marchwiowych soków (takich jak popularne Kubusie, które jednak zawierają wiele cukru), a Wasza cera naturalnie zmieniała odcień na bardziej pomarańczowy? Kiedy opowiedziałam tą historię Takui, okazało się, że w Japonii również ludzie osiągają podobny efekt, poprawiając swój kolory szczególnie zimą, poprzez…jedzenie pomarańczy i mandarynek.

Pomarańcze i mandarynki – krótka historia

Początek mandarynek szacuje się na około 30 milionów lat temu, powstałych na terenie dzisiejszych Indii, Tajlandii i Birmy. Wydaje się jednak, że to Chiny jako pierwsze zaczęły ich uprawę, a opis tego w literaturze sięga około XXII w p.n.e. To również one szczegółowo opisały ogromną ilość różnorodnych cytrusów już około 4000 lat temu.

Dzięki temu, że część historii Japonii ma duże odniesienie do Chin, tam również kultura cytrusów pojawiła się dosyć wcześnie, a Tachibana, będąca odmianą mandarynki, stała się najpopularniejsza. Owoc ten został opisany jako narodowy skarb Japonii w książce “Nihon Shoki” około 720 lat temu.

Takuya od zawsze pamięta, że na jego rodzinnym stole gościły mandarynki i pomarańcze. A kiedy zjadał ich zbyt wiele, jego skóra po pewnym czasie nabierała nowego kolorytu. W rzeczywistości symptom ten nazywa się karotenozą i wielu z nas kojarzy go z marchewkami. Jednak jak się okazuje, mogą go wywołac również niektóre cytrusy.

Jak się dzieje, że nasza skóra staje się pomarańczowa?

Zawarte w owocach lub warzywach kryptoksantyny, będące naturalnym barwnikiem występującym w przyrodzie, wiążą się z komórkami tłuszczowymi, przez co kolor zewnętrznej powierzchni skóry (szczególnie na dłoniach i podeszwach stóp) zmienia się na bardziej pomarańczowy. Oczywiście jest to objaw przejściowy i odwracalny, nie szkodzący Twojemu zdrowiu, a wręcz mogący je poprawić – kryptoksantyna jest później metabolizowana do witaminy A. Jedzenie mandarynek nie wpływa więc niekorzystnie na wątrobę ani nie powoduje wystąpienia żółtaczki. Karotenozę i żółtaczkę można rozróżnić poprzez obserwowanie białej części oka. Jeżeli jest ona żółta, konieczne jest szczegółowe badanie ciała – kryproksantyna nie wiąże się z komórkami białka oka, nie powoduje więc zmiany ich koloru.

Naturalna zmiana koloru w przyrodzie

Szukając informacji do tego wpisu, natknęliśmy się na ciekawostkę o kolorach zwierząt w przyrodzie. Flamingi utrzymują swoje różowe skrzydła i skórę, jedząc fitoplankton, który zawiera czerwony pigment. Wiele ogrodów zoologicznych w Japonii karmi flamingi dietą o czerwonym zabarwieniu. Mięso łososia i skorupy kraba również są czerwone, ponieważ jedzą one zooplankton, który także zawiera astaksantynę, jeden z rodzajów karotenoidu. Karotenoidy, takie jak kryptoksantyna i astaksantyna, mogą być produkowane tylko przez rośliny.

Jeżeli więc chcemy uzyskać trochę słonecznej “opalenizny” w zimę, jedzenie pomarańczy i mandarynek na pewno jest świetną alternatywą dla sztucznych metod, a dodatkowo dostarczy organizmowi wielu witamin ! 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *